Ronald Hans Anton Plasterk (geboren op 3 april 1957) is een Nederlandse moleculair bioloog, emeritus hoogleraar en voormalig politicus, bekend om zijn bijdragen aan het genetisch onderzoek en zijn functies in de nationale regering. Na het afronden van zijn middelbare schoolopleiding in Den Haag wijdde Plasterk zich aan de studie van de biologie aan de Universiteit Leiden, waar zijn academische prestaties de basis legden voor zijn toekomstige wetenschappelijke carrière. Hij rondde zijn opleiding in 1984 af met een doctoraat (PhD) in de natuurwetenschappen voor zijn onderzoek op het gebied van moleculaire genetica, wat hem vervolgens de deuren opende naar toonaangevende onderzoekscentra over de hele wereld.
Jeugd en familieachtergrond van Ronald Plasterk
Ronald Plasterk werd op 12 april 1957 geboren in Den Haag. Zijn vader, geboren in Berlijn als zoon van een joodse vader en een katholieke moeder, werd in 1939 op elfjarige leeftijd samen met zijn broer naar Nederland gestuurd om te ontsnappen aan de toenemende nazi-vervolging na de Kristallnacht; de broers werden in hun nieuwe thuisland katholiek opgevoed.
Plasterks vader werkte later als uitgever van wetenschappelijke literatuur, waardoor hij al op jonge leeftijd in aanraking kwam met de opwinding van wetenschappelijk onderzoek door bezoeken aan laboratoria. Plasterk beschreef later dat dit hem het idee bijbracht dat „wetenschap het spannendste was wat er bestond“. Deze omgeving zorgde ervoor dat hij al vroeg interesse kreeg in biologie, met name in evolutie en paleontologie; op twaalfjarige leeftijd was Plasterk al gefascineerd door boeken over de menselijke evolutie en dinosaurussen. Er zijn geen openbare documenten die details geven over de achtergrond van zijn moeder of eventuele broers en zussen.
Academische opleiding en vroege invloeden
Ronald Plasterk https://znaki.fm/nl/persons/ronald-plasterk/ voltooide zijn middelbare schoolopleiding, waarna hij korte tijd economie studeerde aan de Universiteit van Amsterdam en vervolgens overstapte naar biologie aan de Universiteit Leiden. In 1981 behaalde hij cum laude zijn doctorandusgraad (vergelijkbaar met een master) in de biologie aan de Universiteit Leiden. Zijn promotieonderzoek, dat hij van 1981 tot 1984 uitvoerde volgens het Nederlandse systeem waarin geavanceerde cursussen en een proefschrift worden gecombineerd, richtte zich op transposonsequenties in DNA, met name de inversie van het G-segment van bacteriofaag Mu als genetische schakelaar. Plasterk behaalde in 1984 zijn doctoraat in de wiskunde en natuurwetenschappen aan de Universiteit Leiden.
In het begin van zijn academische loopbaan legde Plasterk de nadruk op moleculaire genetica, voortbouwend op zijn basisopleiding in biologie en genetica in Leiden, waar hij zich bezighield met opkomende technieken op het gebied van DNA-analyse en faagonderzoek. In zijn proefschrift onderzocht hij de mechanismen van plaatsspecifieke recombinatie bij bacteriofaag Mu, waarmee hij bijdroeg aan het begrip van mobiele genetische elementen.
Plasterks interesse in de wetenschap ontstond in zijn jeugd, toen hij ongeveer 12 jaar oud was, vanuit een fascinatie voor evolutie, dinosaurussen en paleontologie, die werd aangewakkerd door biologieboeken. Zijn vader, een uitgever van wetenschappelijke literatuur, bracht hem in contact met laboratoriumomgevingen en wekte bij hem bewondering voor wetenschappers, wat van invloed was op zijn keuze voor de biologie tijdens de moleculaire revolutie in die discipline, toen hij aan de universiteit studeerde. Deze achtergrond leidde hem naar genetisch onderzoek, waar hij aansluiting vond bij analytische, mechanistische benaderingen van biologische verschijnselen.